حسین حدیدى‏پور

    در سال 1295 شمسى در بیرجند متولد شده و پس از پایان تحصیلات ابتدائى و متوسطه در سال 1318 به سمت دبیر دبیرستان شوکتى بیرجند منصوب و مشغول تدریس ادبیات و علوم اجتماعى گردید. نامبرده علاوه بر دبیرستان مذکور در سایر دبیرستانهاى بیرجند نیز تدریس نموده است: در سال 1356 از نظر شغلى باز نشسته شده لیکن به کار مطالعه و سرودن اشعار وانجام امور کشاورزى اشتغال کامل دارد. نمونه ه‏اى از اشعار ایشان به شرح زیر است :

  حدیدى از غم ایام از چه مى‏نالى

 گذشت عمر من خسته در جهان باطل

به قیل وقال ، هدر گشت عمر بى‏حاصل

 جهان چو برق  گذر کرد و روز شب گردید

شبى که حاصل آن نیست جز سیاهى دل

 ز دلبرى چو تو نیکو، اگر نکردم یاد

گمان مکن که ندارم ارادتى کامل

 به هشت و چار قسم مى‏خورم بدون ریا

که لحظه اى ز نگاهت نمى‏شوم غافل

 محبتى که خدا خواست کم نمى‏گردد

اگر چه بین من و تو عدو شود حایل

 اگر ز موج حوادث رهم عجب نبود

چراکه لطف تو باشد مرا همى شامل

 منى که بنده فضلم همیشه مى‏نالم

زدست مردم نااهل و ناکس و جاهل

 حدیدى از غم ایام از چه مى‏نالى

ترا طلاى وجودست عارى از غش وغل