غلام رضا ربانى

    در خانواده ه‏اى روحانى در سال 1301 شمسى در مشهد متولد شد و در سن 4 سالگى به اتفاق پدر خود شادروان شیخ محمد على ربانى عازم موطن اصلى خود بیرجند شد.

    پس از اتمام دوره دبستان و دبیرستان به کسوت معلمى درآمد و پس از 30 سال خدمت مقدس آموزشى بازنشسته شد. وى به مناسبت هاى خاص اشعارى سروده که جالب توجه مى باشند.

    یکى از اشعار ایشان که با لهجه محلى و در رابطه با گرانفروشى مى‏باشد جهت استحضار خوانندگان تقدیم مى‏گردد.

   گرانفروشى

 کَاسب گفت نصف شو(51) به خدا

آى سبحان ربى الاعلى

 بلکه تُر(52) خَو(53) به برده خالق ما

مُونم (54) الکاسب حبیب الله

 کارمُر(55) زارکِردین(56) مردم

مُر گرفتار کِردین مردم

 دود دادن سبیل صاف مُرَه

سَردِگم (57) کِردین کلاف مُرَه

 اِتیکت درد سر شده بِرمُو

فَاکتور از او بَتَر شده بِر مو

 ده یک مال کادیلاک نِمِشُو

بنز ده چرخ ، جیپ وماک نِمشو

 از کُجَه (58) اى خدا زَمِى (59) بخرم

مُبل ،یخچال ، صندلى بِخَرُم

 ساختمان قشنگ مَایم (60) مو

ده هزار دنگ و فنگ مَایم مو

 مُواروپا نِمام (61) به حج مِرَوُم

گاه رَازید (62) ، گاه کج مِرَوُم

 جنس اعلا مِیَارُم از مَکّه

کارو بار مُو هم شده سِکّه

 یک قرو (63) صد قرو مِکِردم مو

جِنسِکُو(64) خُور گرو(65) مِکردم مو

 اختیار دارمال خو ، خُو بِدُم

سَر وکیل مَنال خُو خُو بِدُم

 مثلِ رِگ(66)  پول میومه (67) بُر بنده

هى مِکردُم یواشَکى (68) خَنده

 رقم از دست مو بِدَر شده بُو

ته چک بانک مو پَکَر شده بُو

 ربح صد بیست و پنج مِستُوندم(69)

حَاصل دست رنج مِستوندم

 گرم راز و نیاز بُوْد کاسب

به نظر حُقّه باز بُوْد کاسب

 هَاتف از غیب گفت اى کَاسب

تو حبیب خدا نِه اى غَاصب

 تو که مخلوق را چَپَو کردى

هر کجا دزد بود هَو کردى

 نَاله کردى که آس و پاس شده اى

تو که انبار اسکناس شده‏اى

 تو بهشت خداطمع دَارى

با همه حرص و مردم آزارى

 تو جهنم خریده اى با پول

به امید بهشت ما شنگول

 اُو قِدَر (70) تُر - فِشار خَادا(71) گور

که بگردد فِزِرت تو قَمصور

 تا توانى به خلق کن خدمت

که ببینى ز لطف ما رحمت

 هَى (72) مَیا(73) مسجد مگو دَادار

وَقِنا رَبّنا عذاب النّار