فاطمه فاطمى

    در سال 1320 در بیرجند متولد شد و با اخذ فوق دیپلم علوم تجربى به تدریس ریاضى اشتغال ورزید.

    وى علاقه زیادى به ادبیات فارسى دارد، از ده سالگى به سرودن اشعار پرداخته، سروده هاى او در سه بخش متمایز قراردارند :

 (1) پیرامون حوادث زندگى،  (2) رویدادهاو  (3) اشعار مذهبى . در زیر چند بیت از شعر"محمد )ص(" و چند بیت از شعر مطول مولود کعبه که بسیار زیبا سروده شده است ، انتخاب گردیده است.

   » محمد )ص « (

 در هفدهم ربیع الاول

بر ارض نهاد پا محمد

 از دامن آمنه درخشید

چون گوهر پر بها محمد

 انگار رهى گشوده بودند

از نور ز عرش تا محمد

 

 » مولود کعبه على «

 آن روز روز سیزدهم بوداز رجب

صحن حرم مطاف همه خاص وعام بود

 عشاق گرد خانه معشوق در طواف

آن روز دور کعبه عجب ازدحام بود

    یا

 بنگر خداى کعبه به ناچیز بنده‏ات

بردامن حریم تو دارم سر نیاز

 پایان بار داریم آسان کن این زمان

سالم ز من امانت خود را بگیر و باز