عبدالعظیم عظیمى

     در سال 1327 در بخش درمیان شهرستان بیرجند متولد شده. پس از تحصیلات مقدماتى و متوسطه تحصیلات دانشگاهى خود را در رشته الهیات به پایان رساند و به سِمَت دبیر آموزش درس عربى ابتدا در زاهدان و سپس در بیرجند مشغول به کارشد. علاقه خاص وى به غزل و رباعى است. چند بیت از غزل "ساقى" او آورده مى شود:

 ساقى

 ز مستى امشب اى ساقى مى از مینا نمى‏دانم

الفباى تعابیر خوش و رویا نمى دانم

 به آواى نواى نى چو آغازم سرود مى

هَزار و عندلیب و بلبل شیدا نمى دانم

 چنان افتاده ام بر خاک صحراى پریشانى

که مجنون را چو خود ، شیداى آن لیلى نمى‏دانم

 ز استغناى آیات کتاب وحى توحیدى

برهمن را جدا از مانى و بودا نمى دانم

 به دیرو مسجد ومعبد چواُ فتم بر سر سجده

کشیش از پاپ و پاپ از حضرت والا نمى دانم

 چنان آزاده عشقم که بر تخت زر دنیا

قباد و قیصر و اسکندر و دارانمى دانم

 به قاف قاب قوسین عروج روح از پیکر

زمین و آسمان و طارم اعلا نمى دانم

 دواى درد هجران شب اندیش تخیل را

زافلاطون و جالینوس و از سینا نمى دانم

 ز فردوس برین آواره وسواس شیطانم

گناه سرکشّى آدم و حوا نمى دانم

 ز تلمیح شعار امشب مگر گویم ز سوز دل

درون چلّه عزلت ، چو خود تنهانمى دانم

 رواق ابروى جانان چو محراب دعا گردد

نیایش در حریم کعبه و اقصى نمى دانم

 عظیمى تا که افروزم ، چراغ عشق اندر دل

فروغ تابش  مهر و مه و جوزا نمى دانم