دکتر على ذوالفقارى

    در سال 1331 در بیرجند متولد شد، تحصیلات ابتدائى و متوسطه را در بیرجند و تحصیلات عالى پزشکى را در تبریز به پایان رسانید. پس از چند سال خدمت در بیرجند به ‏تهران عزیمت نمود و به اخذ درجه تخصص در بیماریهاى قلب نائل گردید. وى اقامت در زادگاه خود را بر هر شهر دیگرى ترجیح مى‏دهد و از مداواى بیماران درنیمه‏هاى شب روى گردان نیست.

    ذوالفقارى احساسى لطیف و طبعى روان دارد وباتوجه به رشته ا‏ئ تخصصى خود به دفعات در زمینه‏ هاى‏مختلف پزشکى اشعارى سروده است. نمونه بارز این اشعار، شعر مطول او در رابطه با روز پرستار و قدردانى از زحمات این فرشته مسلکان دارد. به لحاظ مطّول بودن این شعر، به بیان قطعه شعرى که به مناسبت درگذشت پدر همسر خود شادروان حاج على‏اعتبار سروده است اکتفا مى‏شود. توضیح اینکه حاج على‏اعتبار، به رسم دیرین خود مبنى بر قربانى چند گوسفند، در شب عید قربان با اتوبوس ازمشهد عازم بیرجند بود که اتوبوس ایشان تصادف کرد و منجر به درگذشت او گردید )سال 1372).

  آمدى جانا که قربانى کنى از بهر دوست

 آمدى جانا که قربانى کنى از بهر دوست

 سرفکندى دربرش آنجا که دیدى یار اوست

 سرز خود بردى و لیکن اعتبار و دل زما

بى دلم بگذاشتن در دار دنیا از چه روست

 تو قلم بشکستى و امضاء نمودى عشق خویش

با تن خونین لب عطشان بگفتى آن نکوست