دکتر سیّد محمد على حافظى

     در سال 1336 در روستاى فریز از بخش خوسف به دنیا آمد. حافظى پس از اتمام تحصیلات ابتدائى  و متوسطه در بیرجند در سال 1354 به دانشگاه پزشکى تهران راه یافت ودر سال 1363 پس از فراغ از تحصیل رهسپار جبهه هاى نبرد حق علیه باطل گشت .

    او شهر قاین را به اتفاق همسر پزشک خود جهت خدمت انتخاب نموده است . حافظى از کودکى طبع خود را در سرودن شعر آزموده و در هر بار اشعار او مورد پسند و تعجب افراد قرار گرفته است .وى در اشعار خود تخلص سیّد را انتخاب کرده و مداواى یاران را از خداوند مى طلبد.

    دیده به تو گشوده‏ام جز تو نظر نمى‏کنم

 ناز لبت چشیده‏ام یاد شکرنمى کنم

تا تو فرشته در برم، میل بشر نمى کنم

 از همه کس گسسته‏ام تا به برت نشسته ام

از بر تو نمى روم ،بى تو سفر نمى کنم

 سوى تو بس دویده‏ام تا به رهت رسیده‏ام

دیده به تو گشوده‏ام، جز تو نظر نمى کنم

 در فلک وجود من بین که همه ستارگان

ماه منى تواى صنم، ترک قمر نمى کنم

 آمده‏ام به عقل و جان دل بکنم ازاین جهان

دل بدهم به راى تو، کاردگر نمى کنم

 چون که بساط بزم ما تا به سحر به پاکنى

مجلس عیش و عشرتم، زیر و زبر نمى کنم

 "سید " ما- دواى تو نسخه کند براى خود

خوب شوم به خاطرت، خوف خطر نمى کنم

 نازم تو را که اسم تو ما را دوا شود

ذکر شریف نام تو بر ما شفا شود

 سید طبابت تو همانا وسیله است

درمان هر مریض به لطف خدا شود