محمد ابراهیم صفوی

محمد ابراهیم صفوی متولد 1298 ه . ش ، در روستای بهلگرد می باشد. وی از شاعران لطیف طبع بومی سراست. در سن 5 سالگی تحصیلات خویش را با رفتن به مکتبخانه بهلگرد و آموختن قرآن آغاز کرد. به دنبال آن مقدمات عربی را در سورگ فرا گرفت. مدتی نیز در محضر درس مرحوم خطیب ، جامع المقدمات ، هدایه و شرح کبری را آموخت. سپس به بیرجند آمد و تحصیلات خود را در مدارس جدید دنبال کرد. می هم اکنون مقیم تهران است و بیشتر فعالیت شعریش در جهت احیا و ترویج فرهنگ محلی بیرجند است.

نمونه ای از اشعار:

فارسی خیل قشنگه به خدا

اِی هـمـه حـرف حِسـَابی دَارُم

لــغــتِ خـابِ کِـتـَابــی دارُم

دگـه تــقلید فـرنگی بُـر چـِه

اِیُـقدر خود خوُ دو رنـگی بُر چه

سـمبولیک و لک و لکیـس چِنِه

                                                           اِی وِری گودُ و وِری نِـیس چِنِه

هُـواریــو  شــده  احـوالپـرسـی

                                                           اِی ببخشِی شده اِمـرُو مرسـی

 هر که بی مایه یِ و بی دم و دود

                                                           گود مورنینگ مِگه جایِ درود

بی خودی خور هـمه جــا جامکنه

                                                           مشت خور پیش همه وا مکنه

غافل از ای که خره فـیل نِـمـشو

                                                           هر کس لنگه چرچـیل نـمِشو

ای اُا   رو   هـمـه ننــگ به خــدا

                                                           فـارسـی خـیل قشنگِ به خـدا

مُـو خُـو ننگ دَارُم از او عـلم و ادب

                                                           که فِراموش مِشو اصل و نسـب

مـُو هـمو کـهنه پرسـتی رِمَـایـُـم

                                                           مُو همـو عَـالـَم هـستی رمَـایُم

بُر مو شیری تر از ای قند نِیِه

                                                            بِـاتَـر  از لَـاجِـه بـیـرجـنـد نِیـه