غلامحسین یوسفی (ناقوس)

از سر حکمت چو این گردونه گردان ساختی      

 سقف مینا را چنین گسترده دامان ساختی

بر کبودین آسمان الماس اختر ریختی        

 اختران را دل شب شمع تابان ساختی

چرخ کیهان عالم امکان چو آوردی پدید      

 عرش خود را بر فراز تخت کیوان ساختی

تا به قدرت آفریدی تار و پود کاینات      

 کایناتی را مطیع حکم و فرمان ساختی

تا سرود سبز هستی در جهان ساری شود  

 آب و خاک و باد و آتش ابر و بارن ساختی

از شکوه خلقت انسان ستودی خویش را           

 تا که با حسن الهی ذات انسان ساختی

روح را بال ملک دادی بهراه وصل خویش       

 عشق را سر چشمه ای از اب حیوان ساختی....

/ 0 نظر / 26 بازدید