محمد نوزادی


9246_7GDT6p9I.jpg

این هم دوشعر بسیار ناب

 از شاعر سراپا مهربانی جناب اقای محمد نوزادی

 که بسیار زیبا واژه ها را به خدمت احساس خویش می گمارد

 

شراب کهنه

 

یا نباید زین شــــراب کهنه جـــامی نوش کرد

 یا نباید ویــن ردای عاشــــقی بـــر دوش کرد

ما که در دلبـــستگی بر سیـــم آخر می زنیم

چون نمی شد بر دل شیدای خود در پوش کرد

یا نـــــگاه اول از هــــر رهــــگــذر بــایـــد گرفت

یا کـــــه تا آخــــر به حرف دل ببــاید گوش کرد

ما که رســم عاشقی در بطن مادر خوانده ایم

وصـــله های عاشـــقی قبل از تولد جوش کرد

ذکـــر ســــاقی بر لب مـــادر بُد و هـــمـــراه او

دل یــــکی بود و به ما هم ساغرش رانوش کرد

"با محبت" نامـــش انـــدر سردر میـــخانه است

"بی محبت" خـــود چـــراغ خـانه را خاموش کرد

یــا نــدیــدی لیلی ام، یـــا لایـــق دیـــدن نه ای

ورنــــه این دنیای فانی، چون تو را مدهوش کرد؟

رسم رندی کی بـــود تا می از این میخانه است؟

رنــــدیت جـــای دگـر، با یــــار دیـــگر کوش کرد

محمد نوزادی

/ 0 نظر / 28 بازدید